Gisterenavond ontvouwden Jan van de Ven, René Kneyber en ik
onze plannen voor een lerarencollectief. Een plan zonder een echt plan, maar alleen
de vraag of er draagvlak is bij onze collega’s om plannen te gaan maken. Dat
was even slikken voor sommigen, die misschien verwacht hadden met een
uitgetekend plan en een mooie flyer naar buiten te lopen. Toch is het voor ons
essentieel dat we inspraak en beleidmaken via deze route gaan aanvliegen. De
vraag: ‘IS er überhaupt wel behoefte?’, zou best vaker gesteld mogen worden.
Een voorbeeld dat ik hierbij wil gebruiken is het lerarenregister.

Hoewel het plan nu lerarenportfolio heet en het vrij
onduidelijk is wat ermee gaat gebeuren, is het lerarenregister mij (en veel
collega’s met mij) een doorn in het oog geweest. Waarom zou ik mij moeten
verantwoorden en aan wie? Ik heb functionerings- en beoordelingsgesprekken met
mijn leidinggevende, net als elke werknemer, dat vind ik voldoende. Toch moest en
zou er een lerarenregister komen. Het zal niemand verbazen dat dit plan niet
vanuit de leraren ontstond, maar vanuit de toenmalige minister.

Als ik het lerarenregister op dezelfde manier zou aan mogen
vliegen als we nu doen met het lerarencollectief, dan lag er nu iets heel
anders. Dan zou ik zeggen: ‘Ja! Dit is mijn
lerarenregister!’ Dan had ik gezegd dat leraren verenigen in een register een
goed idee zou zijn, als dit zou betekenen dat we het kunnen gebruiken als
inspraakorgaan. Ben je een bevoegde leraar, wil je meepraten en meebeslissen
over onderwijsbeleid, dan meld je je aan bij dit lerarenregister. Je
professionaliseert door middel van het inlezen, de dialogen die je in het
interactieve gedeelte voert en de nascholing waar je via dit register, vrijwillig,
uit kunt kiezen. Je weet of de kwaliteit van de nascholing in orde is op basis
van recensies van anderen. In mijn register zijn er helaas geen registerpunten.
Deze zijn geheel komen te vervallen, omdat leraren niet leren omwille van
punten, maar omwille van beter onderwijs. Dat is de echte beloning.

Laat me duidelijk zijn, dit is mijn idee. Niet het idee van
het lerarencollectief. Dat is er namelijk nog niet. Er ligt nu alleen de vraag,
‘willen we een lerarencollectief?’ Willen we de vaker de vraag: IS er überhaupt
wel behoefte, of blijven we vertrouwen op anderen die bepalen welke behoefte er
is? Voel je meer voor het eerste? Dan is aanmelden op www.lerarencollectief.nl de eerste
stap.